Prašume u Bosni i Hercegovini imaju veliki značaj za očuvanje biodiverziteta, skladištenje ugljenika i proučavanje prirodnih procesa u šumskim ekosistemima, istaknuto je na predavanju profesora Ćemala Višnjića u Akademiji nauka i umjetnosti BiH.

Posebnu vrijednost ovih područja predstavljaju stara stabla i velika količina mrtvog drveta. Stara stabla na sebi imaju brojna mikrostanишта koja omogućavaju opstanak različitih organizama, dok mrtvo drvo predstavlja važan izvor hrane, zaklon i mjesto za razmnožavanje brojnih vrsta. Među njima su i rijetke i ugrožene vrste koje se nalaze na crvenim listama.

Prašume su značajne i zbog količine ugljenika koji se nalazi u živom i mrtvom drvetu, kao i u zemljištu. Prema navodima sa predavanja, prašume predstavljaju među najvećim skladištarima ugljenika na području srednje Evrope. Poseban značaj imaju stabla velikih dimenzija, koja mogu skladištiti velike količine ugljenika.

Istovremeno, prašume predstavljaju svojevrsne prirodne laboratorije u kojima se mogu pratiti različite faze razvoja šumskog ekosistema – od podmlatka i rasta stabala do njihovog odumiranja i stvaranja novog prostora za mlade biljke. Takva područja mogu pomoći u razumijevanju reakcije šuma na klimatske promjene.

U BiH se među poznatijim prašumama izdvajaju Perućica, Janj, Lom i Ravna Vala, a postoje i druga manja područja sa karakteristikama prašume. Istražuju se i novi lokaliteti, među kojima je područje Skakavca, gdje se ispituje jedna bukova sastojina.

Pažnja je posvećena i sve većem uticaju čovjeka na ova osjetljiva područja. Poseban izazov predstavljaju turizam i veliki broj posjetilaca, čije prisustvo može uticati na životinje, podmladak i biljne vrste, zbog čega je očuvanje prirodnih procesa jedan od važnih zadataka zaštite prašumskih ekosistema.